Opinie: Een stadskantoor dat de Nieuwpoortenaar uit het oog verliest

Er zijn dossiers die vragen oproepen. En er zijn dossiers die vooral verbazing wekken. Het nieuwe stadskantoor van Nieuwpoort is intussen geëvolueerd naar die laatste categorie.

Wat ooit werd aangekondigd als een doordacht project van 9,6 miljoen euro, is vandaag ontspoord tot een prijskaartje van meer dan 19 miljoen euro. Bijna een verdubbeling. En laat ons vooral niet naïef zijn: niemand kan vandaag beweren dat dit het eindpunt is. Integendeel. Wie de geschiedenis van dit dossier volgt, weet dat elke nieuwe stap gepaard gaat met een nieuwe meerkost.

En zelfs die 19 miljoen euro? Die vertelt nog lang niet het volledige verhaal.

De aankoop van de grond (woning in de Willem De Roolaan en Klein Gewin in de Sint-Sebastiaanstraat) wordt daar niet eens in meegerekend. Net zomin als de 75.000 euro die ondertussen al werd uitbetaald aan architecten voor een ontwerp dat uiteindelijk werd afgevoerd. Niet omdat het per se slecht was, maar omdat het — naar verluidt — niet voldeed aan de verwachtingen van burgemeester en schepenen. Verwachtingen die blijkbaar zó vaag of onvolledig waren omschreven dat men achteraf tot de conclusie kwam dat het ontwerp niet bruikbaar was. Dat is geen schoonheidsfoutje. Dat is een fundamenteel probleem in hoe dit bestuur projecten aanpakt: eerst beslissen, en pas daarna nadenken over wat men eigenlijk wil.

Als oppositieraadslid stel ik mij dan ook een bijzonder eenvoudige vraag: wie bewaakt hier nog de ernst en de verantwoordelijkheid?

Maar geld is slechts één kant van het verhaal. Want zelfs als dit project perfect binnen budget zou blijven — wat het duidelijk niet doet — dan nog schiet het tekort waar het er écht toe doet: de dienstverlening aan onze inwoners.

Neem de bereikbaarheid. Of beter: het gebrek aan parkeerplaatsen. Er wordt uitgebreid gesproken over fietsvoorzieningen, en dat is op zich positief. Maar waar blijft het verhaal voor wie niet met de fiets kan of wil komen? Voor ouderen. Voor mensen met een beperkte mobiliteit. Voor inwoners en medewerkers uit onze deelgemeenten, voor wie het centrum niet zomaar “om de hoek” ligt.

Een stadskantoor moet laagdrempelig zijn. Toegankelijk. Praktisch. Zonder voldoende parkeergelegenheid maak je het leven van mensen niet eenvoudiger, maar net moeilijker. Dat is geen visie op moderne dienstverlening, dat is het creëren van drempels waar er geen zouden mogen zijn.

Ook inhoudelijk wankelt de basis van dit project. Laat ons niet vergeten wat de oorspronkelijke ambitie was: zoveel mogelijk stadsdiensten centraliseren op één site. Een logisch uitgangspunt dat efficiëntie en duidelijkheid voor de burger kon opleveren. Maar vandaag blijkt dat er simpelweg niet genoeg plaats zal zijn om iedereen een volwaardige werkplek te geven. En wat doet men dan? Men past het project niet aan — men past de realiteit aan, door plots volop de kaart van “hybride werken” te trekken.

Tijdens de gemeenteraad was het collega-raadslid Anke Inghelbrecht die terecht de vinger op de wonde legde. Zij stelde de vraag waarom men dit gebouw ontwerpt op basis van die zogenaamde “principes van hybride werken” (waarbij niet elke medewerker nog een vaste werkplek heeft). Een terechte vraag, want het begint er steeds meer op te lijken dat dit geen doordachte keuze is, maar een noodoplossing om een ruimtetekort te maskeren.

Bovendien is het risico reëel. Steeds meer organisaties keren terug van het thuiswerken, omdat het toch heel wat nadelen met zich meebrengt. Wat als medewerkers klagen over gebrek aan vaste werkplekken, verminderde samenwerking of inefficiëntie? Gaan we dan vaststellen dat we een gebouw hebben neergezet dat niet aansluit bij de werking van onze eigen administratie?

Blijven we dan achter met een tekort aan werkplekken én zonder de gebouwen die we verkocht hebben? Of nog erger: worden die kantoren uiteindelijk toch niet verkocht, waardoor de stad belangrijke inkomsten misloopt die vandaag al impliciet worden ingecalculeerd?

Die vraag wordt nog prangender wanneer we kijken naar wat er parallel beslist wordt. In het meerjarenplan en opnieuw tijdens de afgelopen gemeenteraad bevestigde de burgemeester dat de kantoren in de Willem De Roolaan verkocht zullen worden. Dat wordt vandaag voorgesteld als een evidentie.

Maar is dat wel zo?

Het zijn vragen die vandaag onbeantwoord blijven, maar die wel een grote financiële impact kunnen hebben.

Wat het dossier echter echt pijnlijk maakt, is niet alleen wat er gebeurt, maar vooral wat er níét gebeurt. Want terwijl men zich vastbijt in dit dure en wankele project, werden betere alternatieven nooit ernstig onderzocht.

Neem de site van de oude Zathe in de Astridlaan. Een locatie met potentieel. Een locatie waar men in één doordachte ingreep meerdere noden had kunnen combineren én oplossen. Een ondergrondse randparking (dicht bij de afrit van de snelweg) had daar perfect gekund — een structurele oplossing voor de parkeerdruk in en rond het centrum. Daarboven had men een nieuw, efficiënt en toekomstgericht stadskantoor kunnen bouwen, afgestemd op reële noden in plaats van modetrends.

Maar vooral: daar had men eindelijk kunnen realiseren wat men vandaag beweert na te streven — alle stadsdiensten onder één dak. Het huidige Sociaal Huis had daar perfect zijn plaats kunnen behouden binnen een geïntegreerd geheel. Eén centrale site waar inwoners terechtkunnen voor al hun vragen, zonder versnippering, zonder verwarring. Dat zou pas een toonvoorbeeld van moderne en toegankelijke dienstverlening zijn geweest.

En daar stopt het niet. Achterliggend was er ruimte voor nieuwe assistentiewoningen — een investering in zorg en vergrijzing waar onze stad vandaag al nood aan heeft, en morgen nog meer. Dat is vooruitdenken. Dat is beleid voeren met visie.

Het contrast kan moeilijk groter zijn: aan de ene kant een gemiste kans op een geïntegreerde, toekomstgerichte oplossing. Aan de andere kant een versnipperd, duur en slecht onderbouwd project dat steeds verder ontspoort.

Dit dossier is geen toonbeeld van goed bestuur. Het is een waarschuwing.

Een waarschuwing voor wat er gebeurt wanneer visie ontbreekt, wanneer alternatieven niet ernstig worden onderzocht en wanneer men blijft doorgaan, zelfs wanneer alle signalen op rood staan.

Nieuwpoort verdient beter dan dit. Veel beter. En soms moet dat gewoon eens luidop gezegd worden.

Nicolas Vermote

Fractieleider Pro Nieuwpoort